450/1058 yılında Tûs’ta (bugünkü Meşhed) dünyaya geldi. Hüccetülislâm, Zeynüddin gibi lakaplarla anılır. Batı’da Abuhamet ve Algazel diye tanınır. Doğduğu kasabaya nispetle Tûsî diye de anılmakla birlikte meşhur olan nisbesi Gazzâlî’dir. Ailesi hakkındaki bilgiler son derece azdır. Gazzâlî; fıkıh, kelam, tasavvuf ve felsefeyle meşgul olmuş, çok yönlü ve donanımlı bir âlimdir. Nizâmülmülk, İmâmu’l-Harameyn Cüveynî’nin (ö. 478/1085) vefatından bir süre sonra talebesi Gazzâlî’yi Bağdat Nizâmiye Medresesi müderrisliğine getirmiştir. Nizâmülmülk’ün Gazzâlî’yi, Sünnî Selçuklu Devletinin siyasal ve itikadi açıdan en büyük rakibi olan İsmaili/Bâtınî söylemin lideri Hasan Sabbah’a karşı ilmî olarak karşı metinler üretilmesi hususunda dirayetli görmesi bu atamada önemli etkendir. Kaynaklar da, Gazzâlî’nin dört yıl süren Nizâmiye’deki müderrislik dönemi aynı zamanda onun kitap telifi bakımından en verimli devresi olarak gösterilir. Gazzâlî, el-Münkız mine’d-Dalâl adlı eserinde belirttiği üzere zihni ve ruhi açıdan oldukça sert bir öz eleştiri sürecine girerek, 488/1095 yılında tüm resmî görevlerini bıraktı ve Bağdat’tan ayrıldı. 499/1106 yılında Nîşâbur’a döndü ve buradaki Nizâmiye Medresesi’nde öğretim görevine tekrar başladı, ama kısa bir süre sonra tekrar ayrıldı ve kendini yeniden eser yazmaya hasretti. İslam düşünce geleneğinin en etkili düşünürlerinden olan Gazzâlî 505/1111’de vefat etti.